elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: wijer

wijer , wijer , vijver.
Bron: Panken, P.N. (1850) Kempensch taaleigen, Idioticon I, A-Z, Idioticon II, H-Z, red. Johan Biemans, 2010, Bergeijk.
wijer , weiert , vijver; sloot of gracht waarin men visch poot. HD. Weiher = vischvijver, van het Lat. vivarium.
Bron: Molema, H. (1889), Proeve van een woordenboek der Drentsche volkstaal in de 19e eeuw, handschrift
wijer , wijjer , Visch-wijjer, voor vijver. Twenthsch.
Bron: Dumbar, G., H. Scholten en J.A. de Vos van Steenwijk Vollenhove (1952), Het Dumbar Handschrift – Idioticon van het Overijsels in het einde der achttiende eeuw, uitgegeven door H.L. Bezoen, Deventer
wijer , wéjjer , vijver.
Bron: Crompvoets, H. en J. van Schijndel (1991), Mééls Woordeboe:k. Meijel: Medelo.
wijer , weier , de , weiers , (Zuidoost-Drents zandgebied, Zuidwest-Drenthe, Midden-Drenthe) = vijver, ook sloot of gracht (Kop van Drenthe, Zuidwest-Drenthe, zuid, Midden-Drenthe), ...waarin men vis poot (dva) De jonges bint an het taoibaoien op de weier bij domnie zien hoes (Eex)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
wijer , wiejerd , stuwvijver bij een molen.
Bron: Dialectwârkgroep Heerde/Waopmvelde (2004), Nieje Heerder Woordnboek, Heerde.
wijer , wijer , wijert , kolk, vijver, opslag van beekwater bij een watermolen.
Bron: Scholtmeijer, H. (2011), Veluws handwoordenboek, Almere.
wijer , wèèr , zelfstandig naamwoord , vijver (Eindhoven en Kempenland)
Bron: Swanenberg, A.P.C. (2011), Brabants-Nederlands: Nederlands-Brabants: Handwoordenboek, Someren
wijer , wiejerd , (mannelijk) , wiejerde , wiejerdje , vijver, gracht , Vreuger ginge wae sjaatse oppe wiejerd van Hagebrook.
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op ewnd.ivdnt.org,
gehost door het Instituut voor de Nederlandse Taal